Sześciu Rothschildów pośród stu najbogatszych

Sześciu Rothschildów pośród stu najbogatszych

Ściśle rzecz biorąc, majątek Rothschildów od początku nie był majątkiem prywatnym, tylko rodzinnym. Przez in­stytucje podatkowe i cały świat poszczególni członkowie ro­dziny traktowani byli odrębnie. Drobny przykład: w Rocz­niku majątków i dochodów milionerów w Prusach z roku 1912 (tak, coś takiego wówczas istniało!) wśród nazwisk 100 najbogatszych Prusaków aż sześciokrotnie pojawia się nazwisko Rothschildów. Numer jeden na liście, Bertha Krupp z Bohlen i Halbach, posiadała 187 milionów marek, czyli ponad dwa razy tyle, ile pierwszy Rothschild na liście, Maks von Goldschmidt-Rothschild. Ale sumując majątki, sześciu Rothschildów było w posiadaniu 302 milionów ma­rek, czyli o 115 milionów więcej niż właścicielka Kruppa – i to wszystko pomimo rozwiązania w 1905 roku pruskiej filii ich domu bankowego!

Co prawda dzisiaj, kilka generacji po założeniu pierw­szego banku handlowego nie jest właściwe, by dodawać do siebie majątki poszczególnych Rothschildów i wyliczać z tego rodzinny majątek. Ale w XIX wieku związki między nimi były znacznie ściślejsze i w razie potrzeby można było zmobilizować majątki rodzinne i przeznaczyć potrzebną sumę na wspólny cel. W 1885 roku domy w Londynie i Paryżu protestowały przeciwko antyżydowskiemu prze­pisowi w Austrii (podczas gdy bezpośrednio zainteresowa­ny dom w Wiedniu zachował neutralność), a gdy między 1852 i 1860 nowy bank akcyjny Credit Mobilier zaczął za­grażać paryskiemu domowi Rothschildów, pozostali Roth­schildowie zaczęli bronić się przed przeniesieniem Credit Mobiliera do sąsiednich krajów, dostarczając tym samym swojej francuskiej odnodze odpowiednio dużo powietrza, by mogła odeprzeć atak. Innego majstersztyku rodzina do­konała po trzech ćwierćwieczach przeciwko nazistom. Ci ostatni, po wkroczeniu w 1938 do Austrii, chcieli odebrać Rothschildom Zakłady Witkowitza w Czechosłowacji, naj­większą kopalnię i hutę Europy Środkowej. Jednak w tam­tej chwili zakłady były w rękach Anglików: wiedeńczycy w roku 1937 przekazali zakłady Rothschildom z Londy­nu.

Jeśli jakaś bogata rodzina tak pilnie strzeże tajemnicy, do­mysły na temat rozmiaru jej majątku przekraczają wszelkie granice. Widać to po dwóch danych przytoczonych bez ko­mentarza przez autora biografii rodziny, Frederica Mortona. Ocenia on, że majątek wszystkich Rothschildów „przez większą część XIX wieku wynosił ponad 400 milionów fun­tów”. Byłoby to sto razy więcej, niż Anglia w roku 1875 zapłaciła kedywowi egipskiemu, wicekrólowi Izmaelowi Pa­szy za jego akcje Kanału Sueskiego – oczywiście finansowa­ne przez Rothschildów. Byłaby to dwukrotność 4 miliardów marek odszkodowania, które w roku 1871 Francja musiała zapłacić Niemcom za przegraną wojnę. A w przeliczeniu na metale szlachetne oznaczałoby to dziesięciokrotność mająt­ku Juliusza Cezara. Ale jest to, z całym szacunkiem dla zdol­ności Rothschildów, gruba przesada.