Obywatele Brugii noszą zbyt eleganckie spodnie

Obywatele Brugii noszą zbyt eleganckie spodnie

Jeśli Lubeka była w XIII i XIV wieku najważniejszym miastem hanzeatyckim Europy Północnej, to Brugia awan­sowała w tym czasie na najważniejszy ośrodek handlowy w całej Europie. Miasto było stolicą produkcji flandryjskiego sukna, najbardziej cenionego w tamtym czasie. Była też największym rynkiem zbytu dla wełny i zboża – duża gęstość zaludnienia uniemożliwiała zaspokojenie potrzeb z własnej produkcji. Ale dzięki wysoko rozwiniętej branży tekstylnej nie było też takiej potrzeby, istniała bowiem wystarczająca ilość pieniędzy, by pokryć to zapotrzebowanie rynku. Już w 1276 roku rada Brugii czuła się w obowiązku wydać roz­porządzenie przeciwko wystawianiu na widok publiczny bogactwa, ponieważ manufaktury sukiennicze miasta odzie­wały nogi mężczyzn w najwytworniejsze (dla rady zbyt wy­tworne) sukna.

Ponadto Brugia była jedynym miejscem, w którym krzy­żowały się szlaki handlowe z północy i południa Europy. Ogólnoeuropejska wymiana handlowa i monetarna powoli wchodziła w życie. Odnaleziony w roku 1984 w lubeckim starym mieście zbiór monet pokazuje, jak bardzo zróżnico­wane były one już w czasach Hanzy. Ukryty między 1533 i 1537 rokiem skarb był zapewne kasą wymiany walut boga­tego kupca hanzeatyckiego. Zawiera 865 różnych rodzajów monet z co najmniej 84 europejskich mennic, od Węgier do Hiszpanii i od Włoch do Finlandii.

Jednak inaczej niż w Chinach, wymiana ta odbywała się nie w środku kontynentu, lecz na jego obrzeżach. Chiny za­wsze były krajem środka i to nie tylko jako państwo, które samo czuło się pępkiem świata, ale również jako takie, które samo miało swoje centrum: ogromne i żyzne połacie lessów w obszarze Żółtej Rzeki. Natomiast Europa przez większość czasu była krajem pogranicza: w okresie starożytności były to krańce południowe, wzdłuż wybrzeży Morza Śródziem­nego. W okresie odkryć geograficznych decyzje zapadały na zachodzie, na wybrzeżach Atlantyku. A w czasach Hanzy wybiła godzina dla krańców północnoeuropejskich – miast leżących nad Morzem Północnym i Bałtykiem.