„Powietrze, którym oddycha” Brittainy C. Cherry

Tytuł: „Powietrze, którym oddycha”
Autor: Brittainy C. Cherry
Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 20 lipca 2016
Ilość stron: 400

   

Znacie i lubicie twórczość takich autorek jak: Colleen Hoover czy Kim Holden?
Jeśli tak to serdecznie polecam wam książkę „Powietrze, którym oddycha”. Myślę, że dzięki niej znajdziecie kolejną autorkę, która dołączy do ulubionej listy z dwoma wyżej wspomnianymi paniami.

Książka opowiada historię Elizabeth oraz Tristana. Z początku może się wydawać, że nic nie łączy tej dwójki- całkowicie obcy ludzie, którzy nawet nie wiedzą o swoim istnieniu. Nic bardziej mylnego. Oboje stracili w swoim życiu kogoś ważnego i im bliskiego, oboje walczą by wrócić do normalnego życia i wszystko poukładać na nowo. Zarówno Elizabeth jak i Tristan pragną przestać cierpieć.
Wszystko zmienia się przez jeden incydent- przez jedno spotkanie. Ich drogi krzyżują się i splatają po to, by mogli sobie wzajemnie pomóc zapomnieć, a każde z nich odnalazło spokój i ukojenie.
Czy opryskliwy, niemiły facet z reputacją dziwaka i sympatyczna, delikatna kobieta wychowująca samotnie dziecko mogą naprawić wzajemnie swoje światy i nadać im znów sens?

Pierwszy plus ode mnie dla autorki wędruje za bohaterów, to jak ich przedstawiła i jak bardzo osobliwe postacie stworzyła. Tristan- jego historia i przeszłość jest odkrywana stopniowo, powoli- to postać tajemnicza, zamknięta w sobie, z początku trochę dziwna i intrygująca. Natomiast Liz to otwarta księga, bardzo dobrze ją poznajemy i od razu obdarzamy sympatią. Pozostali bohaterowie również są ważni i barwni. Córeczka Liz- Emma- urocza dziewczynka, którą co chwilę miałam ochotę tulić i która wywoływała uśmiech na mojej twarzy. Faye- bezpośrednia (może nawet zbyt bardzo), lubiąca facetów (może zbyt bardzo) przyjaciółka czy też pewien czarny charakter tej historii, który zaskakuje czytelnika swoim zachowaniem.

Kolejną rzeczą, która podobała mi się i była w wypadku tej książki i całej historii w niej opowiedzianej kluczowa to gra emocji i uczuć. Losy bohaterów nie są łatwe, a wręcz traumatyczne co podczas lektury odczuwamy i cierpimy razem z nimi. Gdy oni cierpią- czytelnik czuje ten smutek, gdy bohaterowie tęsknią- czytelnik odczuwa tę tęsknotę, kiedy żartują- śmiejemy się, a kiedy przychodzą lepsze dni- my odczuwamy nadzieję.
„Powietrze, którym oddycha” to istna gra na emocjach.
Nawet pod koniec książki, kiedy jesteśmy pewni, że nic już nas nie zaskoczy otrzymujemy niespodziewany rozwój sytuacji.

Książka z pewnością porusza od pierwszych stron i już po kilkunastu zdaniach niema się ochoty odkładać jej na bok. Przyznam, że zarwałam noc dla tej lektury, bo nie byłam w stanie jej przerwać- nie chciałam tego robić. Bardzo lekki i przyjemny styl pisania autorki w połączeniu z takimi uczuciami jak smutek, a momentami rozbawienie sprawiły, że na pewno niedługo sięgnę po drugi tom z serii „Żywioły”.

   

Ogólna ocena:
8/10

    

Garść cytatów:

„Gdyby nasze umysły były szafkami na akta, moglibyśmy w każdej chwili odnaleźć ulubione wspomnienia w pieczołowicie posegregowanym zbiorze.”

„Nigdy nie dorastaj, mały! To pułapka!”

„Czasami najtrudniejsze w życiu bez ukochanych było to, by pamiętać o oddechu.”

„Nawet z najświętszymi ludźmi działy się dziwne rzeczy, gdy ktoś źle mówił o ich dzieciach: rodziła się w nich bestia, która była w stanie zrobić wszystko, by chronić swoje pociechy przed wilkami tego świata.”

„- Kiedy życie przestanie boleć?
– Kiedy każemy mu się walić i znajdziemy powód, by się uśmiechnąć.”

Dodaj komentarz

8 komentarzy do "„Powietrze, którym oddycha” Brittainy C. Cherry"

Powiadom o
avatar
Małgosia
Gość

Uwielbiam tą książkę ♡ Koniecznie przeczytaj sobie „Kochając Pana Danielsa” ♡

Dominika
Gość

„- Kiedy życie przestanie boleć?
– Kiedy każemy mu się walić i znajdziemy powód, by się uśmiechnąć.”

Ulubiony!

kochamciemojezycie
Gość

Mam ochotę zapoznać się z ta książką, ale moja lista do przeczytania, jest koszmarnie długa 🙂

readingmylove
Gość

Od dawna mam ochotę zapoznać się z jakimiś książkami tej autorki 😉 może w końcu znajdę czas 🙂

wpDiscuz